برشی از شب

تو را دوست نمی دارم و دارم
تو را دوست می دارم و ندارم
چندان كه هر باشنده ای
آميزه ای است از هر دو سو .

تا آرامش را حتی
نيمه سردی است
و هر واژه را سكوتی .

تو را دوست می دارم
چرا كه اين آغاز عشق توست
آغازی به بی نهايتی كه پايانش نيست
و دوستت نمی دارم
زان رو كه جاودانه ای .

عشق من دو گونه زيست می كند :
عاشقت هستم وقتی كه عاشقت نيستم
و تو را دوست می دارم وقتی كه دوستت نمی دارم.

(صد شعر عاشقانه ــ پابلو نرودا ــ ترجمه: شاهكار بينش‌پژوه)