چنان شاه، پالوده گشت از بدی                كه تابيد از او فـره ايزدی

و فرِ ايزدی ويژه‌ی پادشاهيست كه با مهربانی و هشياری در انديشه‌ی مردمان باشد،

در زمانِ چنين شاهيست كه ابر ِ آسمان می‌بارد و گل چمن می‌خندد،

سينه‌ی گاوان پر شير است و رودها پر آب.

برعكس در زمان پادشاه ِ بد خشكسالی و دروغ و خرابی بر جهان حكمفرما می‌شود.

بنا به روايات شاهنامه حتی اگر پادشاهی كه دارای فره ايزدی است در انديشه‌ی بد بيفتد،

گاوان كم شير می‌شوند.


(از كتاب زندگی و مهاجرت آريائيان- دكتر فريدون جنيدی-نشر بلخ)